OD!

Temmuz’un ortasında Mart gibiydim,
Umut dolu, heyecanlı, meraklı…
Tıpkı yeni doğmuş bir bebek gibi, vaveylayı basabilirdim.
Konu konuyu açtı, birlikte günler, aylar, yıllar birbirini kovaladı.
Uçuşmuştu kelebekler, kavuşmuştu eller.

Artık limonata tadındayız, gah ekşi, gah tatlı…
Şikayetçiyim hakim bey, kendimi Me’yus hissediyorum.
Kaçamaklar çoktan geride kaldı.

Sarfinazar tavrınla bileniyorum sana,
Eskiden böyle değildik demek istemiyorum ama
Vakit varsa, nefes alıyorsak hala,
Girdaba girmeden fevkalbeşer bir duyguyla
İnan sarılırım, bırakmam asla

Virane gönlüm seninle huzur doldu
Aylar, günler, mevsimler farklı bir anlam buldu
Resmederdik tablosunu sevdanın,
Seninle her anımız göz göze,
Ah ederdi Mecnun, Leyla’nın vaveylası okunurdu yüzünde.

Bir ben var benden öte, benden ziyade,
Eski günleri anmak ne bir yol, ne bir çare.
Nedendir bilmem içimde hep bir umut,
Dilimde değil, kalbimdedir deva bu derde.
Eminim ki me’yus halini görsen aynada, görmek istemezsin beni de aynı manzarada.
 
Vicdanıma sığdıramam serfinazar tavırları,
Aşkı bir ömür yaşamak belki de maşukların imtihanı
Rüya mıdır gerçek mi bilemedim zaman zaman,
Işıldayan o sahnede ne demiştik işte o an?
Mutluluğun anahtarı fevkalbeşer bir dünyada, sarıldığın yürektedir inan sakın hiç bırakma.

(GOD)